Białobrzeska żwirki - szczęśliwicka z wolnej i - - - grójecka jerozolimskie al raszyńska niepodległości wigury al trasa encyklopedii łazienkowska wikipedii.

Kształt i stan obecny

Trasa Łazienkowska powstała jako nowoczesna droga szybkiego ruchu. Każda z jej dwóch jezdni posiada trzy pasy ruchu. Obliczona została w latach siedemdziesiątych na ruch 5 tysięcy pojazdów w ciągu godziny, co jest przepustowością obecnie niewystarczającą. Trasa jest częściowo poprowadzona w wykopie, a częściowo po estakadzie o łącznej długości 840 metrów. Podczas budowy wzniesiono podziemne przejścia dla pieszych o łącznej długości 500 metrów i kładki o długości 200 metrów.

W latach 90. XX wieku poszerzono ulicę Wawelską na Zachód od ul. Żwirki i Wigury, przedłużając (poprzez poszerzone wcześniej ul. Kopińską i ul. Grzymały) w ten sposób trasę do Alei Jerozolimskich w okolicach Dworca Zachodniego. Na tym fragmencie trasy wszystkie skrzyżowania pozostały jednopoziomowe. Na początku XXI wieku wykonano bardzo szybką wymianę nawierzchni na całej Trasie Łazienkowskiej.

Trasa Łazienkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii 2 (-) al. Jerozolimskie 717 (-) Szczęśliwicka (-) Białobrzeska (-) Grójecka 631 (1) Żwirki i Wigury / Raszyńska 634 (2) al. Niepodległości (3) ul. Waryńskiego przejazd pod ul. Marszałkowską (4) plac Na Rozdrożu (5) Wisłostrada 7 Most Łazienkowski nad Wisłą (6) Wał Miedzeszyński 61 801 (7) ul. Saska (8) ul. Ostrobramska 2 (9) ul. Grenadierów (10) rondo Wiatraczna 631 637 (proj) tunel pod Grochowem Multimedia w Wikimedia Commons

Trasa Łazienkowska – trasa szybkiego ruchu łącząca centrum Warszawy z prawobrzeżną częścią miasta. Zbudowano ją w latach 1971–1974.

Ciekawostki

  • Motyw Trasy Łazienkowskiej wielokrotnie pojawiał się w serialu Czterdziestolatek, a jego główny bohater inż. Stefan Karwowski pracował na jednym z odcinków budowy trasy. Wiele zapisów filmowych do serialu z odcinka 8 pt.:Otwarcie trasy czyli czas wolny dokumentuje prawdziwe uroczyste otwarcie trasy 22 lipca 1974.
  • W filmie Stanisława Barei pt. Miś pojawia się Trasa, w tekście piosenki układanej przez Komisarza i Włodarczyka: Hej młody Junaku, smutek zwalcz i strach! Przecież na tym piachu za trzydzieści lat, przebiegnie z pewnością jasna, długa, prosta, Szeroka jak morze Trasa Łazienkowska! I z brzegiem zepnie drugi brzeg, na którym twój ojciec legł !.
  • Przedsiębiorstwo "Dyrekcja Budowy Trasy Mostowej – Łazienkowskiej", które budowało TŁ przekształcało się później w:
    • "Dyrekcję Budowy Tras Komunikacyjnych" — na czas budowy Trasy Toruńskiej,
    • "Generalną Dyrekcję Budowy Metra" — podczas budowy Metra Warszawskiego,
    • "Metro Warszawskie Sp. z o.o." — aktualnie.
  • Na ścianie al. Armii Ludowej powstała uliczna Galeria osobowości kultury Warszawy XX w.

Zobacz też

Zdjęcia satelitarne

  • Plac na Rozdrożu
  • Węzeł z Wisłostradą
  • Węzeł z Wałem Miedzeszyńskim
  • Węzeł z Ostrobramską

Historia budowy

Pierwsze plany budowy szerokiej ulicy w miejscu dzisiejszej Trasy Łazienkowskiej powstały pod koniec XX-lecia międzywojennego. Planowano wtedy aleję Marszałka Piłsudskiego łączącą al. Żwirki i Wigury z okolicami placu Na Rozdrożu, a w dalszej perspektywie z Wisłą. Na terenie Ochoty aleja Marszałka Piłsudskiego miała biec kilkadziesiąt metrów na południe od ul. Wawelskiej (obecnie fragmentu Trasy Łazienkowskiej).

W 1968 rozpoczęto prace nad budową nowej trasy i mostu przez Wisłę. Po pół roku prace wstrzymano. W 1971 ekipa Edwarda Gierka zdecydowała o budowie trasy. Po trzech latach budowy, 22 lipca 1974 oddano do użytku most. Autorami projektu trasy byli Józef Lemański, Krzysztof Łubieński i Wiesław Rososiński.

Trasa Łazienkowska na prawie całej długości (od Żwirki i Wigury do ul. Ostrobramskiej) leży w ciągu DK2.