Itu-t sector standardization international ang consultative union-telecommunication telephone telekomunikacyjnego międzynarodowego committee ccitt telegraph sektor związku normalizacji telekomunikacji international telecommunication and dawniej.
Standardy sieci WAN są opracowywane przez organizacje, takie jak:
- komutacja kanałów (ang. circuit-switched) – PPP, ISDN
- łącza dzierżawione (trwałe, dedykowane) (ang. dedicated-switched)
- komutacja komórek (ang. cell-switched) – ATM, SMDS
- komutacja pakietów (ang. packet-switched) – Frame Relay, X.25
Zobacz też
Sieć rozległa
Z Wikipedii, wolnej encyklopediiSieć WAN (z ang. Wide Area Network, rozległa sieć komputerowa) – sieć komputerowa znajdująca się na obszarze wykraczającym poza jedno miasto (bądź kompleks miejski).
Główne cechy sieci WAN
- Łączą ze sobą urządzenia rozmieszczone na dużych obszarach geograficznych (np. kraju, kontynentu)
- W celu zestawienia łącza lub połączenia między dwoma miejscami korzystają z usług operatorów telekomunikacyjnych, np. TP S.A., NASK, Exatel
- Wykorzystują różne odmiany transmisji szeregowej
Sieć WAN działa w warstwie fizycznej oraz warstwie łącza danych modelu odniesienia OSI. Łączy ona ze sobą sieci lokalne, które są zazwyczaj rozproszone na dużych obszarach geograficznych. Sieci WAN umożliwiają wymianę ramek i pakietów danych pomiędzy routerami i przełącznikami oraz obsługiwanymi sieciami LAN.
- Sektor Normalizacji Telekomunikacji Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU-T, ang. International Telecommunication Union-Telecommunication Standardization Sector), dawniej International Telegraph and Telephone Consultative Committee (CCITT)
- Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO, International Organization for Standardization)
- Grupa Robocza ds. Technicznych Internetu (IETF, Internet Engineering Task Force)
- Sojusz przemysłu elektronicznego (Electronic Industries Alliance, EIA)
Protokoły WAN
Połączenie z siecią WAN może zostać utworzone w oparciu o następujące protokoły: ADSL, ATM, DSL, Frame Relay, HDLC, ISDN, PPP, SMDS, X.25. Można je podzielić na następujące grupy technik łączenia: