Maja stikker kwietnia joseph ismay sierpnia generalni paul-henri spaak manlio hastings sekretarze nato października maja dirk kwietnia sierpnia brosio kwietnia lionel.

Sekretarz generalny (wybierany na 4-letnią kadencję) jest odpowiedzialny za kierowanie i wspieranie opartego na konsultacjach procesu decyzyjnego Sojuszu. Może poddawać nowe tematy do dyskusji, uczestniczy aktywnie w podejmowaniu decyzji oraz wspiera rozwiązywanie konfliktów między państwami członkowskimi. Jest również głównym rzecznikiem NATO. W razie niemożności wykonywania swoich obowiązków jest on zastępowany przez swojego przedstawiciela (Deputy Secretary General).

Sekretarz generalny NATO

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Sekretarz generalny NATO (ang. NATO Secretary General) – nominowany przez państwa członkowskie NATO przewodniczący Rady Północnoatlantyckiej (NAC), Komitetu Planowania Obronnego (DPC), oraz Grupy Planowania Nuklearnego (NPG). Jest również tytularnym przewodniczącym wyższych komitetów NATO, Rady Partnerstwa Euroatlantyckiego oraz Grupy Współpracy Śródziemnomorskiej. Jest również współprzewodniczącym Komisji NATO-Ukraina.

Sekretarze generalni NATO

  1. Hastings Lionel Ismay: 4 kwietnia 195216 maja 1957
  2. Paul-Henri Spaak: 16 maja 195721 kwietnia 1961
  3. Dirk Stikker: 21 kwietnia 19611 sierpnia 1964
  4. Manlio Brosio: 1 sierpnia 19641 października 1971
  5. Joseph Luns: 1 października 197125 czerwca 1984
  6. Peter Carington, 6. baron Carrington: 25 czerwca 19841 lipca 1988
  7. Manfred Wörner: 1 lipca 1988- 13 sierpnia 1994
  8. Sergio Balanzino: 13 sierpnia17 października 1994
  9. Willy Claes: 17 października 199420 października 1995
  10. Sergio Balanzino: 20 października5 grudnia 1995
  11. Javier Solana: 5 grudnia 19956 października 1999
  12. George Robertson, baron Robertson of Port Ellen: 14 października 19991 stycznia 2004
  13. Jaap de Hoop Scheffer: 1 stycznia 20041 sierpnia 2009
  14. Anders Fogh Rasmussen: 1 sierpnia 2009obecnie sprawuje urząd
  • Sekretarz Generalny NATO – Podręcznik NATO