Stosowana polegająca praktyka porównawcza wikipedii encyklopedii na badania analiza w zarządzaniu lub porównawcze procesów praktyk porównywaniu i benchmarking benchmarking z wolnej.

  • wybór zagadnień do porównania
  • opracowanie planu analizy i wybór metod gromadzenia danych
  • określenie firm - wzorców
  • zbieranie danych
  • porównanie danych, analiza, przygotowanie zaleceń
  • opracowanie planu wprowadzenia zmian
  • wprowadzenie zmian
  • uhonorowanie prac
  • powtórzenie tego procesu po uwzględnieniu zmian

Typowe fazy procesu wg Brilmana

  • posiadanie wiedzy na temat koncepcji benchmarkingu
  • postawa liderów i wsparcie przez kadrę menadżerską
  • udokumentowanie własnych procesów
  • nastawienie do dzielenia się wiedzą wewnątrz i na zewnątrz przedsiębiorstwa

Typowe fazy procesu benchmarkingu

Benchmarking

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Benchmarking (badania porównawcze lub analiza porównawcza) – praktyka stosowana w zarządzaniu, polegająca na porównywaniu procesów i praktyk stosowanych przez własne przedsiębiorstwo, ze stosowanymi w przedsiębiorstwach uważanych za najlepsze w analizowanej dziedzinie. Wynik takiej analizy służy jako podstawa doskonalenia. Jest to praktyczna realizacją przysłowia: "trzeba się uczyć na błędach, ale lepiej uczyć się na cudzych błędach, niż na swoich".

  1. wewnętrzny – szukanie najlepszego w naszej firmie i wzorowanie się na nim (wydziały, filie)
  2. zewnętrzny – zwany konkurencyjnym (porównywanie z konkurentami we własnej branży, plasowanie się na ich tle) – wadą jest to, że źródła są trudno dostępne
  3. funkcjonalny – szukanie wzorca w innych firmach realizujących tę samą funkcję np. wydział logistyki, księgowości, itp., konieczność dostosowania do własnych potrzeb – zaleta: dużo usprawnień, wada:– potrzeba dużo przeróbek by mógł być stosowany u nas.
  4. ogólny (tylko Amerykanie)

Zobacz też

Literatura dodatkowa

  • Christopher E. Bogan, Michael J. English, Benchmarking jako klucz do najlepszych praktyk wyd. One Press Exclusive.
  • John Bramham, Benchmarking w zarządzaniu zasobami ludzkimi, wyd. Wolters Kluwer Polska-OFICYNA, 2004.
  • Jean Brilman, Nowoczesne metody i koncepcje zarządzania, Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2002.
  • STRATEGOR. Zarządzanie firmą. Strategie, struktury, decyzje, tożsamość, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, 1996.
  • Benchmarking w Encyklopedii Zarządzania

Benchmarking nie jest zwykłym naśladownictwem, nie polega na podpatrzeniu sposobu pracy innych, aby tak samo postępować u siebie. To wykrywanie czynników, które sprawiają, że analizowany proces jest wykonywany efektywnie, a następnie wskazanie podobnych możliwości we własnym przedsiębiorstwie. To uczenie się i twórcze adaptowanie najlepszych praktyk (the best practices). Benchmarking stosuje się także w sferze polityki publicznej.

Za najważniejsze dla skuteczności benchmarkingu uznaje się:

  • Wybieranie procesu, który zostanie poddany benchmarkingowi
  • Poznanie i szczegółowe opisanie dotychczasowego procesu
  • Utworzenie zespołu składającego sie z pracowników włączonych w realizacje danego procesu
  • Wybranie partnera, z którym będzie sie dokonywać porównania

Rodzaje benchmarkingu