Głónych europejskiej integracji z zwolenników filozofię koncepcji studiował z to w wiedniu pieve alcide jeden de gasperi i realizatorów tesino pochodził.

Jest kandydatem na ołtarze kościoła rzymskokatolickiego. Proces beatyfikacyjny De Gasperiego rozpoczął się na szczeblu diecezjalnym 29 kwietnia 1993 roku w Trydencie.

Zobacz też

Alcide De Gasperi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Alcide De Gasperi (ur. 3 kwietnia 1881, zm. 19 sierpnia 1954), włoski polityk, w latach 1945–1953 premier Włoch. W latach 1911-1918 był posłem do parlamentu austriackiego. Współzałożyciel Włoskiej Partii Ludowej (1919), poseł do parlamentu włoskiego, w czasie rządów Benito Mussoliniego więziony. W latach 1943-1954 był przewodniczącym włoskiej Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej.

Rzecznik zjednoczenia Europy pod względem gospodarczym i obronnym. Współtwórca Rady Europy (1949) i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.

Alcide de Gasperi to jeden z głónych zwolenników i realizatorów koncepcji integracji europejskiej. Pochodził z Pieve Tesino. Studiował filozofię w Wiedniu, a następnie pracował jako dziennikarz. Był deputowanym z ramienia Partii Ludowej. Po jej rozwiązaniu za czasów Mussoliniego, trafił do więzienia. Po wyjściu na wolność pracował w bibliotece watykańskiej i pisał artykuły do dziennika "L'Ilustrazione Vaticana". W czasie wojny przyczynił się do powstania Chrześcijańskiej Demokracji. Po wyzwoleniu De Gasperi, popierany przez Kościół i komunistów, stanął na czele rządu włoskiego (1945-1953), który w swojej polityce zagranicznej popierał idee integracji europejskiej i koncepcje atlantyzmu. Podjął próbę odbudowy prestiżu Włoch na arenie międzynarodowej, m.in. przez przystąpienie kraju do NATO i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.